** เห่ยที่ ๒.."ศพดอกไม้" **

posted on 18 Feb 2008 09:18 by undertaker-ed in OLDTALE

เห่ยที่ ๒ นะจ๊ะ

** ศพดอกไม้ **

.

พายุฝนยามเย็น อันกราดเกรี้ยว
ทิ้งศพของดอกไม้
ไว้ให้สัปเหร่อ
.
.


**
หลังเสร็จพีธีศพอันยาวนาน
และล่าช้า
เพราะพายุฝนกระหน่ำ
.
พร้อมความอ่อนล้า
เปียกแฉะ
ผมกลับมาที่รถ
.
มีดอกไม้ รอ ผมอยู่...บนหลังคา
หน้ากระโปรง
ท้ายกระบะ
.
หลากพันธุ์...หลากสีสัน
กอดผสมอยู่กับหยด....น้ำ
...น้ำ....
.
..เธอตายแล้ว..
กลีบที่ยับเยิน....ร่างที่บอบช้ำ..
ยืนยัน
.
ฝน"ฆ่า"เธอ...หรือมิใช่...พายุ
.
.
กางผ้าขาวออก...
บรรจงเรียงร่างเธอลง
ทีละร่าง..ร่าง...อย่างสงบ
.
และพิธีศพ
ก็ได้เริ่มต้น
อีกครั้ง
.
.
**

 

16 กรกฎาคม 2550 ผู้อ่าน : 123 , 22:43:58 น.
ภาพ : internet

ฃอฃอบคุณ "นกแสงตะวัน"แห่ง bloggang เอื้อเฟื้อเพลง

Comment

Comment:

Tweet


ศพสวยนะเที่ยวนี้ big smile

#10 By PP.. on 2008-02-18 20:33

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

แบบว่า...ชอบกลอนบ้านนี้จัง

ใครแต่งน่ะเก่งกันจังเรยย....question

#9 By rinn on 2008-02-18 14:15

อันนี้ชอบ เอามาแถมให้เป็นการส่วนตัว อิอิอิ

อหังการของดอกไม้

ดอกไม้มีหนามแหลม
มิใช่แย้มคอยคนชม
บานไว้เพื่อสะสม
ความอุดมแห่งผืนดิน


ผู้แต่ง จิระนันท์ พิตรปรีชา
ดอกไม้ยังคงเป็นดอกไม้
บานเพื่อให้โรยราหน้าสงสาร
เป็นดอกไม้ใช่หมายคอยภมรมาร
แต่เบิกบานเพื่อสานงานของแผ่นดิน

ดอกไม้บานล้วนแฝงแรงแห่งหนาม
ช่อตระการกลีบดอกที่บอกสี
หากแมลงแฝงพุ่มพวงดวงนที
อาจถูกปลิดชีวีด้วยกลีบบาง

ดอกไม้งามปานหนามที่รอสม
ใช่จะรอใครดอมดมอย่างไรค่า
สิ้นกลิ่นหวานให้รอสมชมผกา
ไม่สิ้นค่าที่สั่งสม อุดมดิน

=== เอามั้ง อยากเขียน ===

sad smile sad smile sad smile sad smile sad smile
มีฉันอยู่ในนั้น
พายุพัดกระหน่ำรุนแรง

#6 By แก้วตา on 2008-02-18 11:46

ดอกไม้ก็ยังคงเป็นดอกไม้
ยิ่งขึ้นอยู่ริมทาง ยิ่งน่าสงสาร

แมลงผึ้ง ได้ทีก็เคล้า..เฝ้าดมดอม
น้ำหวานสิ้น กลิ่นเนื้อหอมเจ้าจาง ..ก็บินจาก

บางครายังหลงเฝ้านั่งเพ้อ พร่ำ
สักวัน..จะมีใครรักจริง

ไม่ปล่อยทิ้งให้ล่วงหลุด โรยสู่ดิน



ขอบคุณพี่สัปเหร่อ ที่ยังคงทำหน้าที่ มิให้ภาพสิ้นสวย
เกิดอุจาด บาดลึกเข้าหัวใจ

#5 By I am never die on 2008-02-18 11:10

big smile

#4 By sjtree on 2008-02-18 10:37

กลีบบางคว้างร่วงลานโศก
ละลิ่วปลิวโบก
ปลดปลิดริดก้านรานร้าว


สายฝนแรงไล่ให้หนาว
กระหน่ำเมินคราว
ไร้เยื่อใยร้าวอาลัย


เคยถนอมกลับแปรไป
น้ำฟ้าหมดใย
กระแทกแหลกดวงลดา


เมินหมางมิ่งมิตรปิดตา
กระชากขาดคา
ฉีกทึ้งดึงกลีบวิ่นวาย


กว่าช้ำร่วงแล้วลาดาย
นอนซบหลบหาย
ลำนำลานโศกโบกลา


เว้าวอนอ่อนใจเหนื่อยล้า
ใจปิดเกินกว่า
รับฟังคำใดไยฝืน


แค่เพียงดอกไม้ไม่คืน
ใครไหนสะอื้น
คำนึงถึงค่าลาโรย


กลกาลผ่านวารระโหย
ฝนซัดตีโบย
ดอกโปรยร่วงแล้วแคล้วไกล

.........................

ปล.. ไม่ได้เขียนเองนะค่ะ แต่ไปเอามาจากไหนไม่รู้ค่ะ คุ้น ๆ แต่นึกไม่ออก...sad smile

#3 By rinn on 2008-02-18 09:42

Hot! ไว้อาลัยแด่มรณะกรรมของดอกไม้

จากใจ

สายลมฯ
.
aหมวยfromhell
.
อยากเจอน้องสาวคนสวยเป็นที่สุด
.
.
ทิ้งเรื่องเก่า เก่า เหงา-ชื่น
ทิ้งรอยสะอื้น... แต่หลัง
ทิ้งเรื่องเล่าเฝือ เบื่อจะฟัง
(หรือ)ทิ้งกระทั่งพลัง จรรโลง ?
.
เมื่อ""เขา""ไม่รัก ก็อย่ารัก
เมื่อ(เรา)ไม่อยากทายทัก ก็อย่าฝืน
เมื่อหมดหมุดจุดยึด ให้เกาะยืน
หรือวันชื่น(มิอาจ)ขืนผ่าน..ทุรยุค ?
.
.